Symbole celtyckie

Symbole celtyckie rozpoznaje się po jednym charakterystycznym zabiegu formalnym: plecionce. Przeplatające się wstęgi bez początku i końca — triquetra, węzeł celtycki, krzyż celtycki, Drzewo Życia — wyrażają ciągłość, współzależność i cykl, w którym każdy element wynika z poprzedniego. Formy te znamy przede wszystkim ze sztuki wyspiarskiej wczesnego średniowiecza, z iluminowanych rękopisów takich jak Księga z Kells oraz z kamiennych krzyży Irlandii i Szkocji.

Warto wiedzieć, że wiele „celtyckich" znaczeń przypisano tym wzorom znacznie później — pierwotne źródła rzadko objaśniają symbolikę wprost, a spójny system znaczeń jest w dużej mierze dziełem nowożytnych interpretatorów. Nie umniejsza to ich siły: splot jako metafora więzi i nieskończoności działa niezależnie od tego, czy pochodzi z VIII wieku, czy z XIX-wiecznego odrodzenia celtyckiego. W tatuażu plecionka wymaga precyzji — źle poprowadzony przeplot rozpada się wizualnie z odległości.